Κυρίες και Κύριοι
Φίλες και φίλοι
Βρέθηκα σήμερα κοντά σας για να γιορτάσουμε μαζί τούτη τη μέρα που σηματοδοτεί ιστορικές μνήμες, και φέρνει στο προσκήνιο πρόσωπα και σύμβολα στη νέα τραγωδία για τη χώρα μας της εποχής εκείνης. Τα χαρακτηριστικά αυτών είναι η μορφή, το ήθος, και το περιεχόμενο των συμβόλων μας, που διακρίνονται μέσα απ την ηρωική πνοή των Ελλήνων Ηρώων, κατά των εχθρών που επιβουλεύτηκαν τα πάτρια εδάφη μας. Αυτές είναι υψηλές έννοιες της δικαιοσύνης, και της φιλοπατρίας, που επεσήμανε πρώτος και καθόρισε μέσα από τα διδάγματά του ο Χριστός.. Φίλοι μου οι ιδεώδες αρχές των Ελλήνων έχουν την τάση ν απομακρύνουν κάθε επιβολέα, απ τα ιερά χώματα που πατάμε γιατί έχουν ποτισθεί με το αίμα χιλιάδων προγόνων μας από αρχαιοτάτων χρόνων.
Η Ιταλό γερμανική εισβολή του Οκτώβρη του 1940 ήταν αναπάντεχη .Η φασιστική νοοτροπία έδειξε τον καλόν της εαυτό. Επετέθησαν δύο πανίσχυροι κολοσσοί σ ένα μικρό κράτος στη χώρα μας την Ελλάδα χωρίς οίκτο χωρίς ανθρωπιά. Μα πια ανθρωπιά θα περιμέναμε απ τα φασιστικά δημιουργήματα της φύσης. Στο ψυχικό κόσμο του ανθρώπου διακρίνουμε δύο μεγάλες και γενικά αντίθετες αρχές, την Αρετή και την κακία, αυτές οι δύο αρχές δεσπόζουν στη ζωή. Ο δημιουργός κανόνισε τα όπλα της κακίας πιο ισχυρά, που καταλήγουν σε αδικίες και πολέμους . Όμως αρετή σημαίνει μεγαλειώδες νίκη. Ο αγώνας μας ήταν άνισος, και παρατεταμένος .Όσοι αγωνισθήκαμε πολεμήσαμε θαρραλέα και αποφασιστικά, στο διμέτωπο αγώνα των δύο αυτών γιγάντων, Ιταλία και Γερμανία ,άσχετά αν πέτυχαν απόλυτα η μερικά.
Αυτοί οι αγωνιστές Έλληνες, ήταν οι γνωστοί άγνωστοι στρατιώτες , που έπεσαν αγωνιζόμενοι στις επάλξεις, για την πατρίδα για τη λευτεριά . Τους τιμούμε και τους θαυμάζουμε
Τους αξίζει το αθάνατο στεφάνι της ΝΙΚΗΣ...!
ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ.. Αιωνία τους η Μνήμη.
Ας μην γυρίζει ο λογισμός στης μέρες εκείνες πίσω, κάλιο μια τέτοια θύμηση για πάντα να χαθεί..
Κι ακόμα κάτι θα σας πω ίσως ην το τελευταίο για την γλυκιά πατρίδα μας και την παρηγοριά, ποιος ξέρει αν καμιά φορά πετάξω σαν αστέρι, σαν τ άλλα τ άστρα τ ουρανού που χάνονται μακριά .....Οκτώβριος 2007..
Για τον Φίλο μου Δημήτρη Σαπουνά Τέρπος
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
- Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο,
καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο,
το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.
Ευθύς ως γεννηθούμε αρχίζει κ' η επιστροφή,
ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός,
κάθε στιγμή πεθαίνουμε.
Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν:
Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.
Μα κ' ευθύς ως γεννηθούμε, αρχίζει
κ' η προσπάθεια να δημιουργήσουμε,
να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή,
κάθε στιγμή γεννιούμαστε.
Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν:
Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι ή αθανασία.
-Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λές :
Εγώ μονάχος μου θα σώσω τη γή!
Αν δεν σωθεί εγώ θα φταίω...
-Τι θα πει λεύτερος;
Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο.
Ν.Καζαντζάκης
(αποσπάσματα)
Δημοσίευση σχολίου